METODOLOGIA

Na tango nie ma jednego przepisu. Nie ma jednego globalnego podręcznika i nie ma jednej pary Maestros, która posiadła wiedzę absolutną. Tango to żywy, wciąż zmieniający się język, którym posługują się ludzie na całym świecie. Dlatego też sami uczyliśmy się od wielu doskonałych tancerzy chłonąc od nich wszystko, co najlepsze, by stworzyć naszą własną autorską metodologię zajęć. Naszymi nauczycielami byli m.in. Vanessa Villalba i Facundo Pinero, Geraldine Rojas i Ezequiel Paludi, Alejandra Mantinan i Aoniken Quiroga, Maria Tsiatsiani i Leandro Palou. Największy wpływ na nasz taniec i sposób jego przekazywania mieli Luciana Arregui i Andres Laza Moreno w stylu tango de salon oraz Maestro el Puchu w stylu milonguero.

Pierwszym filarem naszego nauczania jest ŚWIADOMOŚĆ. Absolutną bazą techniczną jest kreowanie świadomego ruchu w pełnej równowadze. W tangu nie ma ruchów przypadkowych. Jest za to nieustanny przepływ energii, wymiana impulsów, odpowiadanie na nie. Uczymy właściwej postawy, sylwetki i generowania ruchu w prawidłowy sposób, uczymy dobrych nawyków, przekazywania i odbierania impulsów, umiejętności odnalezienia nie tylko kontaktu z partnerem, ale także więzi, połączenia (conexion) w abrazo (objęciu). Ta baza jest niezbędna, by móc prawidłowo rozpocząć naukę caminaty (chodzenia) oraz pivotów (zwrotów). Technika ruchu towarzyszy nam na każdych zajęciach.

Drugą kolumną naszej metodologii jest MUZYKALNOŚĆ. Już od początku opowiadamy historię tanga, cały kontekst i źródła jego powstawania i rozwoju. Tango to dla nas tańczenie muzyki, dlatego bardzo duży nacisk kładziemy na wiedzę, co i jak tańczymy. Inaczej interpretuje się tanga lat '30, inaczej lata '40, jeszcze inaczej '50 i późniejsze. Na tym etapie uczymy tanga dwutorowo: styl milonguero odpowiedni do tang marszowych, styl de salon jako kwintesencja tanga melodyjnego. Chcemy, by nasi Uczniowie od razu rozpoznawali konkretne utwory i od razu wiedzieli, z jakich narzędzi ruchowych mogą skorzystać. Dlatego ucząc figur czy przykładowych sekwencji, zawsze osadzamy je w konkretnej muzyce. Przyświeca nam idea, by każdy Tanguero wiedział dokładnie, co konkretnie tańczy.

Trzecia przestrzeń nauki to JAKOŚĆ. Poprzez przygotowywane przez nas ćwiczenia nasi Uczniowie, każdy w swoim indywidualnym tempie, podnoszą jakość swojego tańca. Zrozumienie wielu rzeczy odbywa się warstwowo. Regularne ćwiczenia, praktyki i milongi dają możliwość roztańczenia i osobistego "awansowania" na coraz lepszego tancerza. Sprzyja temu czwarta zasada naszej metodyki.

Bo czwartą jest SPOŁECZNOŚĆ. Tango z definicji jest tańcem grupowym, w społeczności, wymiennie, niezależnie od wieku, statusu czy płci. Dlatego na każdych zajęciach ćwiczymy tańcząc po rondzie (okręgu), z szacunkiem dla pozostałych tancerzy. Dlatego uczymy wszystkich codigos (zasad w tangu), od mirady (spojrzenia) i cabeceo (zaproszenia do tanga) począwszy. Spotykamy się przy tym na praktykach, milongach i dużych wydarzeniach, które organizujemy (festiwal, maraton, encuentro). Bycie Milonguero, to bycie w towarzystwie, które łączy wspólna pasja.

Sami stosujemy jeszcze jedną zasadę, której trzymamy się bardzo mocno - My także nieustannie się rozwijamy, uczymy się od innych, organizujemy warsztaty, by pełniej móc cieszyć się tangiem i by jeszcze lepiej uczyć go na naszych zajęciach.